La La Land filmini izlerken yönetmen Damien Chazelle‘ın ne kadar titiz bir yönetmen olduğunu fark ettim. Kendisi birçok zor sahneyi tek plan çekmiş. Hatta filmi herhalde tüm dünyaya ne kadar iyi bir yönetmen olduğunu göstermek için çekti dedim kendi kendime. Kendisini pek sevmesem de Emma Stone‘un da ne kadar iyi bir oyuncu olduğunu fark ettim film boyunca.

KAHRAMANIN HİKAYESİ

Film insana şu soruyu soruyor: Hangi alanda kahraman olmak istersin? Filmin finalini hatırlayalım. Sebastian’ın alternatif hayatını izlediğimiz sahnelerde, Sebastian’ı Paris’te bir caz barda piyano çalarken görüyoruz. Tam o sırada ortam kararıyor, spot ışıkları saksafon çalan müzisyene düşüyor. Saksafon çalan müzisyenin solosunu uzun uzun izliyoruz.

Yanlış hatırlamıyorsam film boyunca ortamın karardığı ve spot ışıklarının düştüğü sadece iki insan var: Sebastian ve Mia. Sebastian piyano, Mia da oyunculuk performansı sergilerken onları spot ışıkları altında ayrı ayrı ya da şarkı söylerlerken birlikte görüyoruz. Onları spot ışıkları altında görmemizin sebebi, Sebastian ve Mia’nın bu hikâyenin kahramanları olmaları.

Ama alternatif hikâyede artık Sebastian bu hikâyenin kahramanı değil. Çünkü Sebastian, alternatif hikâyede Mia’yı seçtiği için müzik kariyerinde kahraman olmaktan vazgeçiyor. O yüzden de o spot ışığı o hikâyenin kahramanı olan adını bilmediğimiz saksafon çalan müzisyene düşüyor. Film Sebastian’a yani bize şu soruyu soruyor: Hayatının hangi alanında kahraman olmak istersin? Çünkü sadece bir alanında kahraman olabiliyorsun.

SEÇİMLER

Film bize Sebastian’ın tek bir seçimle hayatının nasıl değişebileceğini gösteriyor. Ama Mia’nın seçimiyle onun hayatının ne şekilde değişeceğini göremiyoruz.  Bence filmin en büyük eksikliği bu. Eğer filmin en başından beri sadece erkek karakter Sebastian’ın gözünden hikaye anlatılsaydı sorun yoktu. Ama film, daha en başında hikayeyi hem Mia hem de Sebastian’ın gözünden anlatıyor. Ama anlattığı karakterlerden sadece birinin seçimiyle değişen hayatına odaklanıyor.

SONUÇ

La La Land müzikleri, oyunculukları, yönetmeninin titizliği ve hikâye anlatımıyla –bahsettiğim o eksiğe rağmen- oldukça başarılı bir film.