Ya Rab…

Bu iftar yemeğinde hiçbirimiz niyetli değiliz ve bunun çok iyi farkındayız; ama aynı zamanda hepimiz iyi niyetliyiz.

Nasıl bağladım ama?

Ve biz, iyi niyetin çok önemli bir şey değil; her şey olduğuna inanıyoruz.

Ya Rab…

Bizi bir araya getirdiği için bu ana, buraya ve dolayısıyla Ramazan’a ve sana teşekkür ediyoruz.

Ya Rab…

Doğru olduğunu düşündüğümüz şeyi yapma cesareti göstereceğimiz anlarla doldur hayatımızı.

Elimizdeki tek gerçek zaman olan şimdiye ve olabileceğimiz tek gerçek mekan olan buraya ait olduğumuzu unutturma.

Hayatımızdaki en önemli kişinin o an yanımızda her kim varsa o olduğunun farkında olmamızı sağla.

Milyarda bir ihtimal olan yaşam deneyimine sahip olarak birer milyarder olduğumuzu unutturma.

Eğer hayattaysak ve hala şikayet ediyorsak bizi affet.

Hayatımızı başkalarıyla karşılaştırarak kendi kendimizi lanetlememize izin verme.

Hayatımızdaki herkesin ve her olayın aslında birer öğretmen olduğunu ve bunu yaşamamızın tek sebebinin ondan öğrenmemiz gereken bir şeyler olduğunu unutturma.

O dersi alana kadar aynı öğretmenle defalarca karşılaşacağımızı daima hatırlat bize.

Denge üzerine kurulu evrende, bir şeyi zorlamanın onun dengesini bozmak olduğunu anlamamıza yardım et.

Asıl ödülün çıkılan yolculuk olduğunun farkında olmamızı sağla ve bize güç veren sevdiklerimizi yanımızdan ayırma.

Amin.