Sanırım 5 yaşımda falandım. Dedem bir gün beni yanına çağırdı. Dedi ki: “Sana ne istersen alacağım, ama tek bir şartım var.” “Nedir?” dedim. “Hiçbir zaman yalan söylemeyeceksin.” dedi. “Tamam.” dedim. “Söz mü?” dedi. “Söz.” dedim. “Peki, ne istiyorsun?” diye sordu. “Resim makinesi.” dedim. Aşağıdaki fotoğraf, o “resim makinesine” ait.

İlk fotoğraflarımı o makineyle çektim. Sonra üniversitede Sony ve Nikon DSLR makineler kullandım. Üniversite sonrası ise fotoğraftan yavaş yavaş koptum. Yıllar sonra, geçen ekim ayında yeni bir makineyle tekrar bu yolculuğa başladım. Ve fark ettim ki insanın tek başına yapabileceği en güzel şeylerden biri de buymuş.